บอม โอฬาร ชี้ น้องๆGen Z จงกล้าหาญพอที่จะเปลี่ยนแปลงสังคม และมีสติปัญญามากพอที่จะไม่ยอมให้ใครใช้ความกล้าหาญนั้นเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง
ผู้สื่อข่าวโตโจ้นิวส์รายงานว่า วันที่ 20พ.ย.69 คุณบอม โอฬาร วีระนนท์ นักธุรกิจคนรุ่นใหม่ชื่อดัง โพสต์ข้อเสนอแนะให้กลุ่มน้องๆ Gen Z ที่จะไปชุมนุมในวันนี้ โดยระบุว่า…
ถึงน้อง ๆ Gen Z ที่จะไปชุมนุมในวันนี้ และอนาคต
“กล้าเปลี่ยนโลก แต่อย่าให้ใคร เปลี่ยนเรา” “ พี่สนับสนุนการแสดงออกอย่างสงบ สันติ แต่อย่าเชื่อทุกสิ่งใน Mob ”
ทราบมาว่ามีการรวมตัวของเยาวชนและคนรุ่นใหม่ Gen Z ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ในกิจกรรม “ใส่หูแมวมาไล่หนู” และเชื่อว่าเดี๋ยวจะมีการกระตุ้นให้มีการประชุมต่อในอนาคต (เผื่อว่าหลานพี่เอง ก็อาจจะไปร่วมเช่นกัน )
จริง ๆ แล้ว พี่ไม่ได้อยากห้ามอะไรเลยครับ ในใจลึก ๆ กลับรู้สึกสนับสนุนด้วยซ้ำ
หากการรวมตัวครั้งนี้เกิดจากพลังบริสุทธิ์ มีเป้าหมายสร้างสรรค์ รู้ขอบเขต และเคารพสิทธิของผู้อื่น
เพราะพี่เชื่อว่า
“… พลังจากหัวใจบริสุทธิ์ของผู้คนจำนวนมากพอ ที่อยากเห็นประเทศดีขึ้นจริง ๆ คือ พลังสำคัญที่จะช่วยชำระล้างความสกปรก โสมม และความไม่ถูกต้องในสังคมได้…”
เพียงแต่วันนี้ มี 5 เรื่องที่อยากฝากไว้จากหัวใจ ในฐานะ “อดีตคนรุ่นใหม่” คนหนึ่ง ที่อยู่ตรงรอยต่อ Gen X กับ Gen Y และอยากเห็นสังคมเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี ไม่ต่างจากน้อง ๆ ครับ
อย่าเชื่อทุกสิ่งใน Mob และทุกคนบนเวที (Critical Thinking) ทุกคนมีประสบการณ์ กรอบความคิด และชุดความจริงที่แตกต่างกัน จงรับฟัง เรียนรู้ ตั้งคำถาม และกลับมาค้นคว้าด้วยตนเอง อย่าเชื่อเพียงเพราะเขาเป็นรุ่นพี่ เพื่อน Idol อาจารย์ นักการเมือง หรือแม้แต่พี่เองที่กำลังเขียนข้อความนี้! โดยเฉพาะเรื่องที่ฟังดูเกินจริง กล่าวหาใครโดยไม่มีหลักฐาน หรือพยายามสร้างความเกลียดชังและความแตกแยก ยุค AI ช่วยให้เราค้นคว้าได้ง่ายขึ้น แต่ก็ต้องตรวจสอบแหล่งข้อมูล เพราะ AI เองก็ผิดพลาดได้ อย่าให้ใครคิดแทนเรา จงใช้เจตจำนงเสรี (Free Will) ตัดสินใจด้วยเหตุผลและข้อเท็จจริง
โลกนี้ไม่มีอะไรฟรี (There Is No Free Lunch)
อยากเรียนเก่ง ต้องตั้งใจเรียน อยากเล่นกีฬาเก่ง ต้องฝึกซ้อม
อยากประสบความสำเร็จ ต้องพัฒนาตนเองและลงมือทำ การเรียกร้องสิทธิและสวัสดิการต่าง ๆ ก็เช่นกัน ทุกนโยบายมีต้นทุน ต้องถามต่อว่าเงินมาจากไหน ใครได้รับประโยชน์ ใครรับภาระ และจะยั่งยืนได้อย่างไร เพราะท้ายที่สุด ทรัพยากรของรัฐก็มาจากประชาชน ซึ่งในอนาคตน้อง ๆ เองก็ต้องร่วมรับผิดชอบ สิทธิ เสรีภาพ ต้องเดินควบคู่กับความรับผิดชอบ ความพอดี และความยั่งยืน
ดูแลตัวเองและเพื่อน ๆ ให้ดี (Safety First)
พี่เชื่อว่าหลายคนออกมาด้วยความตั้งใจบริสุทธิ์
แต่บทเรียนจากการชุมนุมทั้งในไทยและต่างประเทศสอนเราว่า อาจมีผู้ฉวยโอกาสสร้างสถานการณ์ ไม่ว่าจะเป็นการลักทรัพย์ ยั่วยุความรุนแรง หรือทำร้ายผู้อื่น
ผู้กระทำอาจเป็นใครก็ได้ จึงไม่ควรด่วนกล่าวโทษฝ่ายใดโดยไม่มีหลักฐาน
หากพบสิ่งผิดปกติ ให้เตือนกันอย่างมีสติ หลีกเลี่ยงพื้นที่เสี่ยง บันทึกหลักฐานเมื่อปลอดภัย และแจ้งเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง
จงกล้าหาญอย่างมีสติ อย่าให้การใช้สิทธิต้องแลกด้วยชีวิตหรือความปลอดภัยของใคร
แจ้งพ่อแม่ ผู้ปกครอง หรือผู้ใหญ่ที่ไว้ใจ (Family & Trust) บอกให้ทราบว่าจะไปไหน ไปกับใคร เวลาใด และตั้งใจกลับเมื่อไร การแจ้งคนที่เรารักไม่ได้แปลว่าอ่อนแอหรือขาดอิสระ ตรงกันข้าม คือความรอบคอบและความรับผิดชอบต่อตนเอง หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด คนเหล่านี้จะได้ช่วยเหลือเราได้ทันท่วงที อิสรภาพที่ดี ไม่จำเป็นต้องทำให้คนที่รักเราต้องเป็นห่วงโดยไม่รู้ว่าเราอยู่ที่ไหน
ก่อนขึ้นเวทีหรือให้สัมภาษณ์ คิดให้รอบคอบ (Digital Footprint) โลกยุค Digital และ AI ทำให้ทุกคำพูด ทุกโพสต์ และทุกการแสดงออก อาจกลายเป็นบันทึกดิจิทัลที่ติดตามเราไปอีกนาน อย่าพูดเพียงเพื่อความสะใจ ตามกระแส หรือต้องการเสียงปรบมือ โดยเฉพาะการกล่าวหาผู้อื่นโดยไม่รู้ข้อเท็จจริง แต่หากเป็นความปรารถนาดีจากหัวใจ เช่น
ไม่อยากเห็นการทุจริตคอร์รัปชัน
อยากอยู่ในประเทศที่สิ่งแวดล้อมไม่เป็นพิษ
อยากเห็นคนมีความรู้ ความสามารถ มาแก้ปัญหา
อยากได้รับโอกาสทางการศึกษาที่ดีและเป็นธรรม
อยากเห็นผู้กระทำผิดได้รับโทษตามกฎหมาย
อยากมี สส. และผู้แทนประชาชนที่มีคุณภาพ สิ่งเหล่านี้สามารถพูดได้อย่างเต็มภาคภูมิ ด้วยเหตุผลและความสร้างสรรค์ โดยไม่จำเป็นต้องเกลียดชังใคร จงกล้าพูดในสิ่งที่เชื่อ และกล้ารับผิดชอบต่อสิ่งที่พูด สุดท้าย สิ่งสำคัญที่สุดที่อยากฝากไว้ “อย่าตกเป็นเครื่องมือทางการเมืองของใคร โดยไม่รู้ตัว” ไม่ว่าเขาจะอยู่ฝ่ายไหน พรรคใด หรืออ้างอุดมการณ์อะไร จงพิจารณาจากการกระทำ ไม่ใช่เพียงคำพูด เพราะคนที่เลือกใช้เราเป็นเครื่องมือ อาจมองเห็นเราเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งบนกระดาน เมื่อเกมจบ เขาอาจเดินจากไป แต่คนที่ได้รับผลกระทบ อาจต้องอยู่กับมันอีกนาน ประวัติศาสตร์มีบทเรียนให้เห็นว่า บางคนต่อสู้เพื่ออุดมการณ์อย่างจริงใจ แต่บางคนเมื่อได้อำนาจ กลับกลายเป็น “ผู้ใหญ่แบบเดียวกับที่ตนเองเคยรังเกียจ” และเป็นส่วนหนึ่งของปัญหาที่เคยต่อต้าน ขณะเดียวกัน อย่าเพิ่งตัดสินว่าคนต่างวัยหรือต่างความคิดเป็นคนไม่ดี เพราะคนรุ่นพ่อแม่ ปู่ย่าตายายจำนวนมาก ก็รักประเทศนี้ไม่ต่างจากเรา ประชาธิปไตยที่เข้มแข็ง ไม่ใช่การทำให้ทุกคนคิดเหมือนกัน แต่คือการอยู่ร่วมกันได้ แม้จะคิดเห็นแตกต่าง พี่ยังคงสนับสนุนทุกการแสดงออกที่บริสุทธิ์ สงบ สันติ และสร้างสรรค์ เพื่อเปลี่ยนแปลงประเทศไปในทางที่ดีขึ้น เพราะท้ายที่สุด…
“ประเทศไทยไม่ใช่สมบัติของคนรุ่นใดรุ่นหนึ่ง แต่เป็นบ้านที่เราทุกคนต้องร่วมกันดูแล และส่งต่อให้คนรุ่นต่อไปดีกว่าวันที่เราได้รับมา” ขอให้น้อง ๆ เดินทางปลอดภัย ได้เรียนรู้ ได้ใช้สิทธิ ได้ใช้ความคิดของตนเอง และกลับบ้านพร้อมประสบการณ์ที่มีคุณค่า
จงกล้าหาญพอที่จะเปลี่ยนแปลงสังคม และมีสติปัญญามากพอที่จะไม่ยอมให้ใครใช้ความกล้าหาญนั้นเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง ด้วยความปรารถนาดีครับ พี่บอม โอฬาร วีระนนท์
(ที่น้อง ๆ หลายคนอาจเรียกว่า “น้า” หรือ “อา” ได้แล้วนะครับ)