Connect with us

News

ความสามัคคีของคนในชาติ หายไปไหน! ทะเลาะกันตั้งแต่เรื่องภูเขายันเห็บหมา !!

Avatar

Published

on

ธันวา ถาม! ถ้าเตียงไม่พอด่ารัฐบาลเหรอ… เพราะต่อให้กี่รัฐบาล ก็คงไม่มีปัญญาต่อสู้กับการแพร่ระบาดที่เพิ่มจำนวนขึ้นอย่างมหาศาลได้หรอก

ผู้สื่อข่าวโตโจ้นิวส์รายงานว่า นายธันวา ไกรฤกษ์ ทีมงาน ‘กล้าอาสา’ ของพรรคกล้า ซึ่งช่วยประสานหาเตียงผู้ติดเชื้อโควิด แสดงความเห็นส่วนตัว โดยระบุว่า หลายคนชอบถามว่า อะไรเป็นกุญแจสำคัญในการข้ามผ่านวิกฤตต่างๆ ทั้งโควิดที่ไม่รู้จะจบเมื่อไหร่ ทั้งปัญหาความขัดแย้งทางการเมือง รวมถึงเรื่องไม่คาดฝันต่างๆเช่นเหตุระเบิดเมื่อวาน

บ้างก็ว่าต้องมีผู้นำที่ดี บ้างก็ว่าต้องมีนักการเมืองที่ดี บ้างก็ว่าประชาชนต้องมีจิตสำนึกที่ดี ซึ่งมันก็ถูกหมดแหละครับ แต่มันเป็นเพียงแค่ส่วนประกอบของคำตอบที่ตามหา

สำหรับผม กุญแจดังกล่าวนั้นคือ ‘ความสามัคคีของคนในชาติ’ ไม่ว่าคุณจะเป็นนักการเมือง นักธุรกิจ นักเรียน นักศึกษา หรือแม้กระทั่งนักเลง รวมถึงใครก็ตามที่เป็นคนไทย

ทุกวันนี้ ทะเลาะกันตั้งแต่เรื่องภูเขายันเห็บหมา อาจเลยไปถึงเซลล์เม็ดเลือดของเห็บหมาด้วยซ้ำ โดยไม่สนใจข้อเท็จจริง เหตุผล หรือความถูกต้องใดๆ มากไปกว่าอารมณ์ทิฐิส่วนตัว

ไม่ว่าจะเป็นเศรษฐีพันล้าน หรือเดินข้างถนนมีตังค์สองร้อย ผมก็เคยเห็นการโต้เถียงกันเรื่องที่อยู่ในระดับเดียวกันกับเห็บหมาแล้วทั้งนั้น ซึ่งผมเองก็เคยเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญทางด้านเห็บหมาเช่นกัน

วัคซีนช้า เตียงไม่พอ หมอไม่มี โรงงานระเบิด ผังเมืองไม่ดี การควบคุมโดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแทบไม่มี จะล็อกดาวน์ดีไหม จะเปิดประเทศเมื่อไหร่ยังไง

ทุกอย่างมันมีเหตุผล ข้อเท็จจริง ความถูกต้องจำเป็น ซึ่งสามารถนำมาเขย่ารวมกัน จนได้คำตอบที่อาจเรียกได้ว่า ดีที่สุด หรือเหมาะสมที่สุด ในช่วงระยะเวลานั้นๆ ซึ่งอาจเปลี่ยนแปลงได้เสมอ

ไม่ใช่ลุงตู่พูดอะไร ฝั่งนึงเอาแต่ด่า ฝั่งนึงเอาแต่อวยปกป้อง ไม่ใช่ธนาธรพูดอะไร ฝั่งนึงเอาแต่ด่า ฝั่งนึงเอาแต่อวยปกป้อง ไม่ใช่ทักษิณพูดอะไร ฝั่งนึงเอาแต่ด่า ฝั่งนึงเอาแต่อวยปกป้อง

โดยไม่คำนึงถึงใดๆทั้งสิ้นในจักรวาล ลุงตู่ถูก เราชมได้ ลุงตู่ผิด เราด่าได้ เฉกเช่นเดียวกับ ธนาธร ทักษิณ กรณ์ สุดารัตน์ ธรรมนัส ปารีณา ไปจนถึง น้ำตาลชลิตา โดยการชมหรือด่านั้นต้องอยู่ในกรอบของคำว่า ‘สิทธิ’ ด้วย
ผมได้เรียนรู้จากการเป็นอาสาสมัครช่วยประสานหาเตียงโควิด หมอก็หนัก พยาบาลก็หนัก อาสากู้ภัยก็หนัก คอลเซ็นเตอร์ก็หนัก และที่หนักที่สุดคงหนีไม่พ้นผู้ป่วยและครอบครัว

ถ้าเตียงไม่พอแล้วจะทำยังไงล่ะ ด่ารัฐบาลหรอ อันนี้ผิด เพราะต่อให้กี่รัฐบาล ก็คงไม่มีปัญญาต่อสู้กับการแพร่ระบาดที่เพิ่มจำนวนขึ้นอย่างมหาศาลได้หรอก มาช่วยกันให้กำลังใจหมอ ดูแลตัวเอง แล้วก็ช่วยเหลือผู้อื่นเท่าที่ทำได้ดีกว่า
ถ้าวัคซีนไม่พอแล้วจะทำยังไงล่ะ ด่ารัฐบาลเหรอ อันนี้ผมว่าด่าได้หลายมุม ซึ่งคงไม่ขอลงรายละเอียดในบทความนี้ เพราะไม่ใช่เป้าหมาย หากแต่อยากให้มองเห็นมิติของ ‘การแยกแยะ’

การชม การตำหนิ การด่า การอวย มันทำได้ทั้งนั้นแหละ โดยที่ไม่จำเป็นต้องแตกแยกกัน จะไปอินอะไรมากมายกับสิ่งสมมติ ที่ยิ่งคิดถึงมันก็ยิ่งทุกข์ จิตใจห่อเหี่ยว บางรายถึงกับสมรรถภาพทางเพศเสื่อมทีเดียว

สามัคคีกันเข้าไว้ มีปัญหาก็ช่วยกัน ช่วยในสิ่งที่ตัวเองถนัด ตามกำลังที่พอทำได้ ไม่ว่าปัญหาใหญ่แค่ไหนก็แก้ได้ ‘ถ้าร่วมใจ’ ชาติไทยเราถึงผ่านมาได้ตั้งหลายร้อยปีแล้ว

แต่ถ้ายังขืนแตกแยกกันไม่เลิก เรื่องเท่าจิมิมด ก็อาจจะทำให้ล้มได้ทั้งกระดาน
ปล.สำหรับผม ไม่มีอะไรใหญ่และสำคัญไปกว่าการใช้ชีวิตให้มีความสุขในทุกๆวัน ด้วยการมองเห็นคุณค่าในตัวเองและคนรอบข้าง และพยายามทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ดูแลคนรักให้ดีที่สุด

นายธันวา ระบุทิ้งท้ายอีกว่า มาก้าวข้ามจิมิมดไปด้วยกัน

Continue Reading
Advertisement ad-02-doosoft.jpg
Click to comment

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

Advertisement QK6ZtN.png

Copyright © 2020 TOJO.NEWS

%d bloggers like this: