ปรากฏการณ์ “Great Resignation” หรือการลาออกครั้งใหญ่ ถูกพูดถึงอย่างกว้างขวางในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เมื่อคนทำงานจำนวนมากพร้อมใจกันลาออกจากงาน แม้จะยังไม่มีงานใหม่รองรับ ปรากฏการณ์นี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากความเปลี่ยนแปลงชั่วคราว แต่สะท้อนแรงสั่นสะเทือนเชิงโครงสร้างของตลาดแรงงาน
หนึ่งในปัจจัยสำคัญคือการเปลี่ยนมุมมองต่อชีวิตและการทำงาน คนทำงานจำนวนมากเริ่มตั้งคำถามกับงานที่ทำอยู่ เมื่อพบว่างานไม่ได้ตอบโจทย์ความหมาย ความมั่นคง หรือคุณภาพชีวิต การทำงานเพื่ออยู่รอดเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพออีกต่อไป โดยเฉพาะหลังประสบการณ์วิกฤตที่ทำให้ผู้คนตระหนักถึงความไม่แน่นอนของชีวิต
สภาพการทำงานที่ตึงเครียดและไม่ยืดหยุ่นเป็นอีกแรงผลัก ชั่วโมงทำงานที่ยาวนาน ค่าตอบแทนที่ไม่สอดคล้องกับภาระงาน และการขาดสวัสดิการที่เหมาะสม ทำให้คนทำงานรู้สึกว่าตนเองไม่ถูกเห็นคุณค่า เมื่อทางเลือกเริ่มเปิดกว้างมากขึ้น การตัดสินใจลาออกจึงไม่ใช่เรื่องต้องห้ามเหมือนในอดีต
ในมุมของนายจ้าง Great Resignation กลายเป็นความท้าทายครั้งใหญ่ องค์กรต้องเผชิญกับการขาดแคลนแรงงาน ความรู้และประสบการณ์หายไปพร้อมกับพนักงานที่ลาออก องค์กรที่ไม่ปรับตัวกับความต้องการของแรงงานยุคใหม่ อาจสูญเสียความสามารถในการแข่งขันในระยะยาว
นักเศรษฐศาสตร์แรงงานมองว่า การลาออกครั้งใหญ่ไม่ใช่ความล้มเหลวของแรงงาน แต่เป็นการเจรจาต่อรองเชิงโครงสร้าง เมื่อแรงงานเลือกใช้การลาออกเป็นเครื่องมือส่งสัญญาณว่า ระบบการทำงานแบบเดิมไม่ตอบโจทย์อีกต่อไป การเปลี่ยนแปลงจึงถูกผลักจากฐานล่างขึ้นสู่ระดับองค์กรและนโยบาย
ในระยะยาว Great Resignation อาจนำไปสู่ตลาดแรงงานที่เน้นคุณภาพชีวิตมากขึ้น การทำงานที่ยืดหยุ่น การให้คุณค่ากับสุขภาพจิต และการออกแบบงานที่มีความหมาย อาจกลายเป็นปัจจัยสำคัญในการดึงดูดและรักษาแรงงาน
การลาออกครั้งใหญ่จึงไม่ใช่เพียงคลื่นชั่วคราว แต่เป็นคำถามสำคัญที่สังคมต้องตอบว่า งานควรมีบทบาทอย่างไรในชีวิตมนุษย์ และตลาดแรงงานควรปรับตัวอย่างไรเพื่อให้ทั้งเศรษฐกิจและคนทำงานเดินไปข้างหน้าพร้อมกัน
อย่าลืมกดติดตาม Tojo News เพื่อพบกับข่าวสาร และบทความใหม่ ๆ จากเรา
Line Today TOJO NEWS , ToJoNews
#โตโจนิวส์ #TOJONEWS #สำนักข่าวโตโจนิวส์ #การทำงาน #การลาออก
