เพจดัง เล่าฟางเส้นสุดท้ายไม่เอาพรรคแดง วันนี้ขอเปิดหน้า… เทหมดหน้าตัก เลือกสีส้มทั้งบ้าน
ผู้สื่อข่าวโตโจ้นิวส์รายงานว่า เพจเฟซบุ๊ก พุงพลุ้ยคุยไปเรื่อย โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า
จากหัวใจอดีตคนเสื้อแดง… ถึงวันที่ฟ้าเปลี่ยนสี
สารภาพตามตรง ตอนแรกผมตั้งใจจะให้พื้นที่ตรงนี้ “ปลอดการเมือง” กะว่าจะปล่อยให้มันเงียบหายไปเหมือนของเก่าเก็บที่รอวันถูกลืม
แต่เมื่อมองย้อนกลับไปถึงจุดยืน และสิ่งที่เกิดขึ้นในบ้านเมืองเรา ผมรู้สึกว่า “ผมนิ่งเฉยต่อไปไม่ได้แล้ว”
บ้านผม… เลือดสีแดงเข้มข้นมาตลอดทั้งชีวิต ทุกครั้งที่มีการชุมนุม ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหน ครอบครัวผมไปร่วมเสมอ เงินทองที่เรามีไม่มาก แต่เราบริจาคด้วยความเต็มใจ เพราะเราเชื่อสุดหัวใจว่าเรากำลังสู้เพื่อ “ความเท่าเทียม” สู้เพื่อ “ประชาธิปไตย”
แต่สิ่งที่ทำให้ศรัทธาของผมสั่นคลอน ไม่ใช่ศัตรูที่ไหน… แต่คือวันที่แกนนำที่เรายกย่อง กลายร่างเป็นพวก “ประโยชน์นิยม” มองเห็นประชาชนเป็นแค่บันไดสู่อำนาจ
ผมจำได้ดี… วันที่เราขับรถไปส่งแกนนำอย่างคุณวิภูแถลง คุณอริสมันต์ ด้วยความศรัทธาเต็มเปี่ยม แต่ในวันที่พวกเขามีอำนาจ วาสนา แววตาที่เคยมองเราอย่าง “เพื่อนตาย” กลับกลายเป็นความเย็นชา คำทักทายของเราถูกตอบกลับด้วยความว่างเปล่า วินาทีนั้นผมเจ็บ… แต่ครอบครัวผมก็ยังรัก ยังยอมปิดตาข้างหนึ่งเชียร์ต่อไป
จนกระทั่งปี 66… ฟางเส้นสุดท้ายก็ขาดสะบั้น
วันที่พวกเขาพิสูจน์แล้วว่า ยอมทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ ยอมหักหลังประชาชนที่เป็นดั่ง “ผนังทองแดงกำแพงเหล็ก” ไปจับมือกับคนที่เคยปล้นอำนาจเรา โดยอ้างว่าเป็นแค่เทคนิคหาเสียง…
ผมโกรธ… โกรธจนน้ำตาไหล การต่อสู้ที่ผ่านมา ชีวิตพี่น้องที่ต้องสังเวยกระสุนจริง… มันสูญเปล่าเลยเหรอ? ไหนจะเรื่องทุนสีเทา สแกมเมอร์ ที่พวกคุณทำเหมือนไม่เห็นหัวเราเลย ผมสิ้นหวังกับประเทศนี้จนแทบไม่อยากจะหวังอะไรอีก
แต่ท่ามกลางความมืดมน… ผมกลับเจอแสงสว่างจากพรรคการเมืองหนึ่ง
พรรคที่ไม่เคยทิ้งประชาชน… โอเค พวกเขาอาจไม่สมบูรณ์แบบ เคยทำพลาด เคยโหวตสวนทางความรู้สึกบ้าง แต่สิ่งที่ต่างคือ “พวกเขากล้าขอโทษ” และไม่เคยเห็นเราเป็นของตายแค่ตอนหาเสียง
พวกเขาสู้เพื่อคนตัวเล็กตัวน้อย สู้เพื่อทหารชั้นผู้น้อย สู้เพื่อสวัสดิการ สู้ในสิ่งที่ผมไม่คิดว่าชาตินี้จะมีใครทำให้เรา และยิ่งได้เห็นการทำงานของคุณหมอสุภัทร หรือการกัดไม่ปล่อยเรื่องสิทธิมนุษยชน… ผมรู้ทันทีว่า “นี่คือของจริง”
วันนี้ ผมขอเปิดหน้า… เทหมดหน้าตัก เลือก “สีส้ม” ทั้งบ้านครับ
และผมขออาสาเป็นหัวคะแนนธรรมชาติ ช่วยหาเสียงให้พรรคประชาชน
โดยเฉพาะในเขตบ้านผม… สส. ทนายแจม (ศศินันท์ ธรรมนิฐินันท์) ผมไม่รู้จักเธอเป็นการส่วนตัว แต่ผมเห็น “หัวใจ” ในการทำงานของเธอ ทนายแจมคือภาพสะท้อนของ สส. ที่เราตามหามาตลอด คือคนที่ผลักดันกฎหมายเพื่อคนธรรมดา และที่สำคัญ
เธอคืออดีตคนเสื้อแดงคนหนึ่งที่ถูกไอดอลของตัวเองทิ้งอุดมการณ์ แต่เธอก็เลือกที่จะยืนหยัดสู้ต่อ พิสูจน์ให้เห็นว่าอุดมการณ์ที่แท้จริงหน้าตาเป็นยังไง
ยังมีอีกหลายเรื่องที่ผมอยากพูด แต่ขอเก็บไว้เล่าต่อ
นาทีนี้ ผมขอแค่แรงพลังจากทุกคนที่หัวใจยังไม่ยอมแพ้
กา เบอร์ 15 ให้ทนายแจม ในเขตสายไหม
และกา เบอร์ 46 ให้พรรคประชาชน
อย่าอยู่เงียบๆ อีกต่อไปครับ… ออกมาช่วยกันส่งเสียง ให้รู้ว่าอำนาจสูงสุดยังเป็นของประชาชน!
#เพื่อไม่พลาดข่าวสารดีๆ อย่าลืมกดติดตามพวกเรา TOJO NEWS
