บอม โอฬาร งัดหลักฐาน ประยุทธไม่เกี่ยวข้องขยะพิษ อย่างที่โดนพาดผิง

บอม โอฬาร ย้อนคำสั่ง คสช. ไม่ได้อนุญาตให้นำเข้าขยะพิษเสรี

ผู้สื่อข่าวโตโจ้นิวส์รายงานว่า บอม โอฬาร วีระนนท์ นักธุรกิจคนรุ่นใหม่ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า

“ชี้หน้าหาคนผิดนั้นง่าย… แต่ร่วมใจแก้ปัญหาให้ประเทศนั้นมีคุณค่ากว่ามากนัก”

“ขยะพิษ” อาจทำลายผืนดินและแหล่งน้ำ แต่การบิดเบือนข้อเท็จจริงและการทุจริต อาจกำลังทำลายสิ่งที่สำคัญไม่แพ้กัน นั่นคือ “ความไว้วางใจ” และ “อนาคตของประเทศไทย”

ช่วงนี้ผมได้เห็นการเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับปัญหาขยะพิษจากต่างประเทศ โดยมีการเชื่อมโยงไปถึง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตนายกรัฐมนตรี และการใช้อำนาจตามมาตรา 44 ซึ่งกลายเป็นประเด็นที่มีผู้แสดงความคิดเห็นกันอย่างกว้างขวาง

ผมคิดว่าเรื่องนี้มีความสำคัญ
และสมควรได้รับการตรวจสอบอย่างจริงจังครับ

แต่สิ่งที่ผมอยากชวนทุกคนคิดให้ลึกไปกว่าการมองหาว่า “ใครเป็นคนผิด” คือ

“อะไรคือรากของปัญหาที่แท้จริง และเราจะร่วมกันแก้ไขอย่างไร ไม่ให้ประเทศไทยต้องเผชิญปัญหานี้ซ้ำอีก?”

เพราะผมเชื่อเสมอว่า การวิพากษ์วิจารณ์เป็นสิทธิที่สำคัญในสังคมประชาธิปไตย แต่การวิพากษ์วิจารณ์ที่มีข้อเท็จจริง มีเหตุผล และนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่สร้างสรรค์ ย่อมมีคุณค่ามากกว่าการกล่าวโทษกันเพียงอย่างเดียว

ก่อนอื่น เราต้องแยกให้ออกระหว่าง “โรงไฟฟ้าขยะ” กับ “ขยะพิษ”
เมื่อย้อนกลับไปตรวจสอบคำกล่าวของ พล.อ.ประยุทธ์ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2558 จะพบว่า สาระสำคัญของคำกล่าวในขณะนั้น คือการสนับสนุนการจัดการ “ขยะมูลฝอยชุมชน” และการนำขยะมาใช้ผลิตพลังงานไฟฟ้า เพื่อลดปัญหาขยะสะสมของประเทศ
ซึ่งมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากการอนุญาตให้นำเข้า “ขยะอันตรายหรือขยะพิษ” จากต่างประเทศ

ส่วนคำสั่งหัวหน้า คสช. ที่ 4/2559 ก็มีข้อเท็จจริงว่าได้ยกเว้นข้อกำหนดด้านผังเมืองสำหรับกิจการบางประเภท รวมถึงโรงงานจัดการขยะและรีไซเคิล ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงด้านการใช้ประโยชน์ที่ดินและสิ่งแวดล้อม และสมควรได้รับการตรวจสอบผลกระทบย้อนหลังอย่างจริงจัง

แต่คำสั่งดังกล่าว มิใช่กฎหมายที่อนุญาตให้นำเข้าขยะพิษอย่างเสรี

ดังนั้น การกล่าวว่าอดีตนายกรัฐมนตรีเป็นต้นเหตุของปัญหาขยะพิษทั้งหมด จึงเป็นข้อสรุปที่เกินกว่าหลักฐานที่มีอยู่จะยืนยันได้
ทั้งนี้ ไม่ได้หมายความว่านโยบายในอดีตไม่ควรถูกตรวจสอบ ตรงกันข้าม ผมสนับสนุนให้ตรวจสอบอย่างรอบด้าน และหากพบข้อผิดพลาด ก็ควรนำมาแก้ไขโดยยึดข้อเท็จจริงเป็นสำคัญ

ผมอยากชวนทุกฝ่ายมองรากของปัญหาที่สำคัญอย่างน้อย 3 ประการครับ
1.Corruption — การทุจริตคอร์รัปชัน และผลประโยชน์ที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
นี่คือประเด็นที่ต้องขุดให้ลึกที่สุดเรื่องหนึ่ง
เพราะหากมีกฎหมายห้ามนำเข้าของเสียอันตรายอยู่แล้ว แต่ยังพบการลักลอบนำเข้า การสำแดงสินค้าเป็นเท็จ หรือการลักลอบฝังกลบขยะพิษ คำถามสำคัญคือ
ใครเป็นผู้นำเข้า? ใครเป็นผู้รับสินค้า? ใครเป็นผู้ขนส่ง? ใครได้รับผลประโยชน์? และมีเจ้าหน้าที่รัฐคนใดร่วมกระทำผิดหรือปล่อยปละละเลยหรือไม่?

ทุกคำถามต้องได้รับคำตอบจากหลักฐาน ไม่ใช่ข้อกล่าวหาลอย ๆ
เพราะหากมีการทุจริตจริง ต่อให้เราเขียนกฎหมายดีเพียงใด ก็อาจมีคนพยายามหาช่องทางหลีกเลี่ยงกฎหมายได้อยู่เสมอ
การปราบคอร์รัปชัน จึงไม่ใช่เพียงการจับคนผิด แต่คือการปิดประตูไม่ให้ใครนำอนาคตของประเทศไปแลกกับผลประโยชน์ส่วนตน

2.Law Enforcement — การบังคับใช้กฎหมายอย่างจริงจังและเท่าเทียม
ประเทศไทยไม่ได้ขาดกฎหมายด้านสิ่งแวดล้อมหรือการควบคุมโรงงานอุตสาหกรรมเสียทั้งหมด
แต่คำถามที่สำคัญกว่าคือ กฎหมายเหล่านั้นถูกบังคับใช้อย่างมีประสิทธิภาพเพียงใด?

ข้อมูลจากกรมโรงงานอุตสาหกรรมในเดือนพฤศจิกายน 2569 ระบุว่า จากการตรวจโรงงานจัดการกากอุตสาหกรรมกลุ่มเป้าหมาย 752 แห่ง พบโรงงานที่ไม่ปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานถึง 375 แห่ง
เรียกได้ว่าราว 50% ทำไม่ถูกต้องตามกฎหมาย

คำถาม คือ เราปล่อยให้เกิดได้อย่างไร และ จะจัดการให้เด็ดขาด จริงจัง รวดเร็วได้อย่างไร?

แม้จะเป็นการตรวจกลุ่มเป้าหมายที่มีความเสี่ยง ไม่ใช่ภาพแทนของโรงงานทั้งหมด แต่ตัวเลขนี้ก็มากเพียงพอที่จะสะท้อนให้เห็นว่า เราจำเป็นต้องยกระดับการตรวจสอบและการบังคับใช้กฎหมายอย่างจริงจัง

เราควรเห็นการตรวจสอบที่โปร่งใส เชื่อมโยงข้อมูลระหว่างหน่วยงาน ใช้เทคโนโลยีติดตามเส้นทางของเสีย และเปิดเผยผลการดำเนินการที่ประชาชนตรวจสอบได้

พร้อมสนับสนุนผู้ประกอบการสุจริตที่ทำธุรกิจรีไซเคิลอย่างรับผิดชอบ ไม่ให้ต้องเสียเปรียบผู้ที่ลดต้นทุนด้วยการละเมิดกฎหมาย
กฎหมายที่ดีต้องไม่ใช่เพียงกฎหมายที่มีบทลงโทษหนัก แต่ต้องเป็นกฎหมายที่ทุกคนเชื่อมั่นว่าจะถูกบังคับใช้อย่างเสมอภาค

3.Grey Economy & Nominee Networks — เศรษฐกิจสีเทาและเครือข่ายนอมินี หรือที่เรียกกันว่า “ไทยเทา”
ผมคิดว่านี่เป็นอีกประเด็นที่สังคมไทยควรให้ความสำคัญ
เราต้องกล้าที่จะตรวจสอบเครือข่ายธุรกิจที่อาจใช้บริษัทตัวแทน นอมินี หรือโครงสร้างธุรกรรมที่ซับซ้อน เพื่อปกปิดผู้ได้รับผลประโยชน์ที่แท้จริงจากกิจกรรมผิดกฎหมาย

รวมถึงตรวจสอบเส้นทางการเงิน การถือครองกิจการ และความเชื่อมโยงกับผู้มีอำนาจ หากมีหลักฐานหรือเหตุอันควรสงสัยตามกฎหมาย

โดยไม่เหมารวมว่าผู้ประกอบการต่างชาติเป็นผู้กระทำผิด หรือกล่าวหาผู้ใดเพียงเพราะความสัมพันธ์หรือสัญชาติ
เพราะคนทำธุรกิจสุจริต ไม่ว่าจะเป็นคนไทยหรือต่างชาติ ต่างก็สมควรได้รับความคุ้มครองอย่างเท่าเทียมกัน

สิ่งที่เราต้องปราบปรามไม่ใช่เชื้อชาติหรือสัญชาติใด
แต่คือ “พฤติกรรมที่ผิดกฎหมาย” และเครือข่ายผลประโยชน์ที่ทำลายส่วนรวม
หากมีพฤติกรรมเช่นนั้น ไม่ว่าถือสัญชาติใด จะไทย หรือต่างชาติ ควรจัดการอย่างเด็ดขาดจริงๆ

แล้วเราจะเปลี่ยนวิกฤตนี้ให้เป็นโอกาสของประเทศไทยได้อย่างไร?
จะดีกว่ารึไม่ ถ้าเราสร้างความร่วมมือจากภาครัฐ ภาคเอกชน ภาควิชาการ สื่อมวลชน และภาคประชาชน ในการผลักดันเรื่องสำคัญอย่างเป็นรูปธรรม

ตั้งแต่การป้องกันขยะพิษผิดกฎหมายไม่ให้เข้าประเทศ การติดตามของเสียตั้งแต่ต้นทางถึงปลายทาง การตรวจสอบโรงงานอย่างโปร่งใส การปราบปรามขบวนการทุจริต ไปจนถึงการฟื้นฟูดิน น้ำ และชุมชนที่ได้รับผลกระทบ

พร้อมยกระดับอุตสาหกรรมรีไซเคิลที่มีมาตรฐาน ให้เป็นส่วนหนึ่งของเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) ที่สร้างทั้งโอกาสทางเศรษฐกิจและความยั่งยืนทางสิ่งแวดล้อม

โดยเฉพาะประเทศไทยที่มีภาคการเกษตรและอาหารเป็นรากฐานสำคัญของเศรษฐกิจ หากเราปล่อยให้ดินและน้ำปนเปื้อนสารพิษ ผลกระทบอาจส่งต่อไปถึงสุขภาพของประชาชน ความปลอดภัยทางอาหาร และความเชื่อมั่นของตลาดโลกในระยะยาว
สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องของรัฐบาลใดรัฐบาลหนึ่ง แต่เป็นภารกิจร่วมกันของคนไทยทุกคน

และสิ่งหนึ่งที่น่าชื่นชมมากๆ คือ การเริ่มเห็นประเด็นนี้ในสังคมและการให้เริ่มความสำคัญจาก ทุกหน่วยงาน ทุกภาคส่วน รวมถึงภาคประชาชนที่กำลังทำหน้าที่ตรวจสอบ เปิดโปง และแก้ไขปัญหาเหล่านี้อย่างจริงจัง เพราะการเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนต้องอาศัยทั้งความกล้าหาญ ความรู้ และความร่วมมือ

ท้ายที่สุด ผมไม่ได้อยากเห็นสังคมที่ไม่มีใครถูกวิพากษ์วิจารณ์ แต่อยากเห็นสังคมที่เราวิจารณ์กันด้วยความรับผิดชอบ และร่วมกันแก้ไขปัญหาด้วยความปรารถนาดีต่อประเทศ

ใครทำดี เราควรให้กำลังใจ
ใครทำผิด ต้องรับผิดชอบตามกฎหมาย
นโยบายใดผิดพลาด ต้องกล้ายอมรับและแก้ไข
และสิ่งใดเป็นประโยชน์ต่อประเทศ เราควรร่วมกันสานต่อ ไม่ว่าใครเป็นผู้ริเริ่ม

เราอาจมีความคิดทางการเมืองที่แตกต่างกันได้ แต่เราไม่จำเป็นต้องแตกแยกกันในทุกเรื่อง
เพราะสุดท้ายแล้ว เราทุกคนต้องหายใจในอากาศเดียวกัน ใช้น้ำจากผืนแผ่นดินเดียวกัน และส่งมอบอนาคตของประเทศเดียวกันให้ลูกหลาน
“การชี้หน้าว่าใครผิด อาจทำให้เรารู้สึกว่าได้ต่อสู้เพื่อความถูกต้อง
ถ้าจะทำเช่นนั้นจริงๆ เราย้อนกลับไปได้ทุกยุคครับ และเชื่อว่ามีข้อวิจารณ์ได้ทุกยุคสมัยเช่นกัน
แต่การร่วมมือกันแก้ไขสิ่งที่ผิดต่างหาก ที่จะทำให้ประเทศของเราดีขึ้นได้จริง”

อย่าให้ความแตกต่างทางความคิด กลายเป็นอุปสรรคของความร่วมมือ
อย่าให้การกล่าวโทษในอดีต ทำให้เราพลาดโอกาสที่จะสร้างอนาคต
และอย่าให้ปัญหาขยะพิษ กลายเป็นมลพิษทางความคิดที่แบ่งแยกคนไทยออกจากกัน

เพราะประเทศไทยไม่ได้ต้องการเพียงคนที่เก่งในการหาผู้กระทำผิด
แต่ต้องการคนที่กล้ายืนหยัดในความถูกต้อง และพร้อมจับมือกันลงมือแก้ไข

ด้วยความเชื่อมั่นว่า ประเทศไทยของเรายังเปลี่ยนแปลงให้ดีขึ้นได้เสมอ หากเราเลือกที่จะสร้างอนาคตร่วมกันครับ 🇹🇭🌱

บอม โอฬาร วีระนนท์

ข้อมูลอ้างอิงประกอบโพสต์:

• คำกล่าววันที่ 5 มิถุนายน 2558 จากเอกสารสถานเอกอัครราชทูตไทย (สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงอิสลามาบัด)
• คำกล่าววันที่ 5 มิถุนายน 2558 จาก Thai PBS
• คำสั่งหัวหน้า คสช. ที่ 4/2559 จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
• ผลตรวจโรงงาน 2–9 พฤศจิกายน 2569 จากกรมโรงงานอุตสาหกรรม (Department of Industrial Works)

#เพื่อไม่พลาดข่าวสารดีๆ อย่าลืมกดติดตามพวกเรา TOJO NEWS