บอม โอฬาร ให้ของขวัญ ตัวเอง วัย 46 ปี กลับไปเรียน ปี 1 ที่นิติศาสตร์ มธ.

บอม โอฬาร เผย ความรู้จากห้องเรียนกฎหมาย ในวัย 46 ปี ขุดลึกศาสตร์แห่งความเป็นธรรม

ผู้สื่อข่าวโตโจ้นิวส์รายงานว่า บอม โอฬาร วีระนนท์ นักธุรกิจคนรุ่นใหม่ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า

“เรียนนิติศาสตร์วันแรกในวัยนี้… กับบทเรียนถอดรหัสความคิด ฐานรากชีวิต และธุรกิจ”

ในวันเกิดเข้าสู่เลข 46 ในปีนี้ ผมให้ของขวัญ ที่ท้าทายตัวเอง ด้วยการตัดสินใจเข้าเรียน ปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ ซึ่งถือเป็นคณะที่ 3 ในรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้ จากเศรษฐศาสตร์ – MBA – นิติศาสตร์

ในวันที่เรามีภาระงานไม่น้อย ทั้งในบทบาทเจ้าของธุรกิจ ผู้บริหารโครงการ กรรมการในหลากองค์กร มีประสบการณ์ทั้งภาครัฐ เอกชน ภาคประชาสังคม และการเมือง

เราตัดสินใจก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ อีกครั้ง
ในฐานะ “นักศึกษาปี 1” รหัสนักศึกษา 690199xxxx คณะนิติศาสตร์ ภาคบัณฑิต รุ่น 55

หลายคนอาจจะถามว่า เรียนไปทำไมในวัยนี้?
แต่สำหรับผมคำตอบชัดเจนในใจว่า ยิ่งอยากจะใช้ความรู้ สร้างผลกระทบในวงกว้างและสูงแค่ไหน สิ่งสำคัญ คือ ต้องเริ่มจากรากฐานความรู้ ความเข้าใจ ที่แข็งแรง และมีความหลากหลายมากพอในการประยุกต์ใช้

วันจันทร์ที่ 3 สิงหาคม 2569 คือ Class เรียนแรก ของผมที่นี่ คือ
วิชา “LA 100 : Introduction to Law and Legal Systems”
โดย รศ. ดร.กิตติศักดิ์ ปรกติ

เป็นการเรียนที่สนุก และคุ้นเคย
คือ อาจารย์เก่งกาจมากพอ
ในการกระตุ้นให้เรา “กระหายใคร่รู้”
ผสมกับ “ความงุนงง”
และจุดชนวนให้เรา “อยากไปค้นคว้าศึกษาต่อ”

ห้องเรียนธรรมศาสตร์วันแรก
ไม่ได้สอนให้เรา “ท่องจำตัวบท” เพื่อไปสอบ
แต่มันคือการเปิดประตูสู่การตั้งคำถามในระดับโครงสร้างและนิติปรัชญาที่ลึกซึ้ง…

1.”นักกฎหมาย” กับ “นักนิติศาสตร์” ไม่เหมือนกัน
คำสอนของอาจารย์กิตติศักดิ์ สั้นๆ แต่ลึก
“นักกฎหมาย” คือ ผู้ใช้วิชาชีพช่างกฎหมาย ทำอย่างไรก็ได้ให้งานสำเร็จสมประสงค์หรือชนะคดี

“นักนิติศาสตร์” คือ ผู้ใช้หลักกฎหมายอย่างถูกต้อง เป็นธรรม และมุ่งรักษาความยุติธรรมในสังคม

นักนิติศาสตร์ที่ดีไม่ใช่แค่คนรู้ตัวบท
แต่คือคนที่ “ต้องรู้ได้ ใช้เป็น และเข้าใจอย่างแท้จริง”
เพื่อสร้างสมดุลระหว่างความยุติธรรม กับพลวัตของโลก

2.เมื่อมุมมอง “เศรษฐศาสตร์” ปะทะ “นิติศาสตร์”
ในโลกธุรกิจหรือวิชาเศรษฐศาสตร์ เรามักตั้งคำถามถึง
“ประสิทธิภาพสูงสุดและการจัดสรรทรัพยากรอย่างไรให้คุ้มค่า”
หรือในทางวิทยาศาสตร์เรามักถามว่า “เราสามารถสร้างหรือทำสิ่งนี้ได้ไหม”

แต่นิติศาสตร์จะเดินเข้ามาเคาะไหล่แล้วตั้งคำถามที่สำคัญไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน
… คือคำถามที่ว่า “เราควรทำสิ่งนั้นหรือไม่?”
มันถูกต้อง เป็นธรรม และสร้างความเดือดร้อนให้ใครในสังคมหรือเปล่า?

นี่คือเสน่ห์ของนิติวิธีที่ทำให้เราเห็นภาพรวมของมนุษยชาติได้กว้างขึ้น

3.ถอดรหัสผ่านคดีประวัติศาสตร์ของรัฐ
อาจารย์ชวนพวกเราคิดผ่าน Case Studies ระดับมหากาพย์
ของประเทศไทยที่มูลค่าความเสียหายหลักหมื่นล้าน แล้วโยงเข้ากับกฏหมายอย่างกลมกล่อม

Case Study1: มหากาพย์คดีโฮปเวลล์ (Hopewell):
ปัญหาเรื่องอายุความ และจุดตัดความชอบธรรมของคำสั่งรัฐบาล

Case Study2: คดีค่าโง่ทางด่วนบูรพาวิถี:
เรื่องลาภมิควรได้ และความเป็นโมฆะของสัญญาเมื่อมีการทุจริตเชิงนโยบายเข้ามาเกี่ยวข้อง

Case Study3: คดีครอบครองปรปักษ์สุสานจีนบาบ๋า (สีลม):
สุสานมูลค่าพันล้านใจกลางเมืองที่ถูกเอกชนยื่นครอบครองปรปักษ์
แต่สุดท้ายศาลปฏิเสธจะรับรองสิทธิ์ให้ เพราะเป็นการอ้างสิทธิ์โดย “ไม่สุจริต” ตาม ปพพ. มาตรา 5

มันทำให้เห็นเลยว่า “หลักความสุจริต” (Good Faith)
ไม่ใช่แค่เรื่องศีลธรรมลอยๆ
แต่คือเกราะกำบังอันแข็งแกร่งในทางกฎหมาย
ที่ไม่มีใครสามารถใช้ช่องว่างของตัวอักษร มาทำลายความยุติธรรมได้
“ถ้าเราเข้าใจและใช้เป็น”

“รุ่น 100 ปี ปพพ.”
ปีการศึกษา 2569 นี้ ยังมีความพิเศษสุดๆ เพราะเป็นปีที่ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ปพพ.) ของไทยเดินทางมาครบรอบ 100 ปีพอดี (ปพพ. เริ่มใช้ 1 ม.ค. 2468 ซึ่งถ้านับแบบปฏิทินปัจจุบันก็คือ 1 ม.ค. 2469)

อาจารย์เลยตั้งชื่อรุ่นให้ว่า เป็น “รุ่น 100 ปี ปพพ.”
ถือเป็นการเชื่อมโยงวาระประวัติศาสตร์ทางกฎหมาย กับรุ่นที่เรียนได้อย่างแยบคายยิ่ง

การกลับมาเป็นนักศึกษาครั้งนี้
ด้วยความตั้งใจที่จะ Unlearn, Relearn และสนุกไปกับการขุดลึกในศาสตร์แห่งความเป็นธรรม

เพื่อนำมุมคิดเหล่านี้มาประยุกต์ใช้ในการขับเคลื่อนธุรกิจ และตอบแทนสังคมต่อไปครับ

แล้วผมจะค่อยๆ ทยอยสรุปมุมคิดดีๆ จากห้องเรียนกฎหมายมาเล่าสู่กันฟังเรื่อยๆ นะครับ!

#เพื่อไม่พลาดข่าวสารดีๆ อย่าลืมกดติดตามพวกเรา TOJO NEWS