ภาวะ “Languishing” หรือในภาษาไทยคือ ภาวะว่างเปล่า ภาวะเนือยๆ เป็นภาวะที่ขาดแรงจูงใจ ไร้จุดมุ่งหมายในชีวิต หรือมีอารมณ์ที่รู้สึกเนือยๆ ไม่อยากทำอะไรเป็นพิเศษ ซึ่งภาวะนี้ถือเป็นปัญหาสุขภาพจิตที่พบได้มากขึ้น โดยเฉพาะตั้งแต่ปี 2020 ที่แล้วลากยาวมาจนถึงปีนี้ (2021) ที่เราทุกคน ทั่วโลก ต้องเจอกับวิกฤตใหญ่อย่างโรคระบาด โควิด-19 เป็นที่มาให้ในทุกวันเราใช้ชีวิตด้วยการพึ่งสัญชาตญาณไม่สู้-ก็หนี (fight-or-flight) ทำมาเรื่อยๆ จนถึงจุดที่ชีวิตเริ่มเหนื่อย เมื่อยล้า ไม่มีความสุขในชีวิต ในยุคโควิดนี้ นอกจากจะต้องถามตัวเองว่า “นี่เราติดหรือยัง” หลายๆ คนก็ถามตัวเองด้วยอีกว่า “นี่เราเป็นโรคซึมเศร้า หรือ หมดไฟหรือยังนะ” ซึ่งแน่นอนว่า บางคนก็ไปพบแพทย์ รักษาตามแต่ละอาการ แต่กลับพบว่าอาการที่เราเป็นนั้นไม่ได้มีอาการที่บอกชัดๆ ได้ว่าเป็นโรคซึมเศร้าหรือหมดไฟ
แต่เราจะเรียกอาการเหล่านั้นว่า ภาวะ Languishing (ภาวะว่างเปล่า) โดยภาวะนี้ยังไม่มีความรุนแรงถึงกับเรียกว่าเป็นโรค แต่ถ้าปล่อยให้หนักขึ้นก็อาจจะทำให้มีแนวโน้มที่จะส่งผลต่อสุขภาพจิตในระยะยาวได้ เพราะภาวะแบบนี้คนเป็นจะไม่รู้ตัว ซึ่งอาจเป็นที่มาของโรคซึมเศร้า (depression) หรืออาการหมดไฟ (burnout) ในภายหลังได้
สาเหตุของการเป็นภาวะว่างเปล่า จะเกิดจากอารมณ์ที่เหนื่อยกับการพยายามทำบางสิ่งบางอย่างมานานแต่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้
อาการของภาวะว่างเปล่าคือ
- รู้สึกเนือยๆ รู้สึกเหนื่อยแต่ไม่ได้หมดไฟ เพราะยังรู้สึกอยากทำอะไรหลายๆ อยู่ แค่ยังไม่มีใจจะทำเท่านั้น
- รู้สึกไม่สนุกหรือมีความสุขเหมือนเดิม แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเศร้าหรือซึมเป็นพิเศษ
- รู้สึกเหมือนชีวิตไม่มีจุดมุ่งหมาย แต่ไม่ถึงกับหมดหวังในชีวิต
- ประสิทธิภาพการทำงานหรือเรียนไม่เต็มที่เหมือนเดิม แต่ไม่ถึงขั้นทำงานไม่ได้หรือเข้าเรียนไม่ได้
วิธีรับมือกับภาวะว่างเปล่า
- ออกกำลังกายบ้าง อาจจะไม่ทุกวัน แต่อย่างน้อยก็ 1 ครั้งต่อสัปดาห์ การออกกำลังกายจะช่วยให้สมองเรารู้สึกปลอดโปรง และสามารถทำให้เราลืมเครียดๆ ไปได้ชั่วคราว
- พยายามหากิจกรรมที่สนุกท้าทายทำให้กับตัวเอง เช่น การเรียนภาษาที่ 3 การวาดรูป การเล่มเกม หรือเรียนรู้ทักษะใหม่ๆ ให้ตัวเองดู
- ลองตั้งเป้าหมายเล็กๆ ในชีวิต และทำมันให้ได้ เช่น วางแผนลดน้ำหนัก
อ้างอิง : https://www.jstor.org/stable/3090197?seq=1
You must be logged in to post a comment Login